"Kato-tata" odsłania tabu, dotyka wrażliwego ciała wykorzystywanego dziecka, które nie szuka nigdzie pomocy a jątrzące rany nie goją się i roznoszą w nieskończoność, również na ciele i duszy dorosłej kobiety. Niechętnie rozmawiamy o molestowaniu dzieci, a już na pewno za wszelką cenę unikamy odnośników do osobistych doświadczeń naszych rozmówców, jakby bojąc się, że niechcący poruszone wspomnienia zaczną cuchnąć. Dlatego tak ważne jest, żeby to dziecko zaczęło krzyczeć, żeby wykrzyczało z siebie tę traumę, poczucie winy i strach. W "Kato-tacie" dziecko właśnie krzyczy, prostym, zwykłym językiem, wypranym z zawiłości literackiego stylu. Dopóki ten niezrozumiały ból siedzi cicho, dziecko będzie nadal cierpieć, choćby miało sto lat. Czytając tę książkę schodzimy do piekła i zastanawiamy się ile takich piekieł znajduje się w naszym najbliższym otoczeniu.

Tytuł: ...hmmm
seckin - 2010-01-20 21:34:38
Jestem wlasnie swiezo po lekturze i z uporem maniaka powraca pytanie,Pani Opfer o co chodzi? i nastepne - Panie Santorski, czy Pan to czytales? (wydawnictwo J. Santorski),historia, ktora miała byc rejstracja pewnego wycinka tragicznej rzeczywistosci zycia niejdenego dziecka w sumie jawi sie wielce podejrzaną, to nie jest zapis posttraumatycznych relacji i postterapeutycznej juz refleksji!!,jawi mi sie raczej jako opowiastka bardziej nastawiona na wywołanie wrazenia ktore ma sie dopasowac do aktualnej "sprawy wokól pedofilii", jednak autorka przekombinowała i to jest widoczne: NIE MA CIENIA SLADU PO TERAPEUTYCZNYM, PRZEPRACOWANIU TRAUMY, PO JAKIEJKOLWIEK AUTOREFLKESJI- przyklady mozna by mnozyc, juz nie wspomne o licznych sprzecznosciach w podawaniu faktow, stwierdzaniu czegos,by zaraz potem podac dane to podwazające, oj cos tu nie gra i brak niestey rzetelnej recenzji psychologicznej, ktora pomoglaby czytlenikowi w refleksji nad tą "opowiastką" a tak ma tylko oglad z pozycj "o matko!".

Tytuł: Szok
Dz83 - 2010-01-04 17:31:16
Caly czas czytajac ta ksiazke bylam w szoku, ile bolu moga zadac rodzice wlasnemu dziecku, a ono mimo tego nadal ich kocha...rzecz rozpoczyna sie w latach 70-80 (z tego co pamietam), a wtedy dzieci poniewierane byly niemalze wszedzie, od szkoly po rodzinny dom. nigdzie nie mogly szukac pomocy...co dziwi ofiara przez cale zycie przyciaga do siebie zboczencow i gwalcicieli, byla gwalcona nie tylko przez ojca, ale i pozniej przez lekarza, prawnika, wlasnego chlopaka...az sie wierzyc nie chce, ile zlego spotkalao ta biedna kobiete...lzy, wstret, niedowierzanie podczas lektury gwarantowane. Ksiazka bardzo realistyczna

Tytuł: Brak słów
zszokowany - 2009-10-19 23:29:32
Nic nie wyrazi moich uczuci tak bardzo jak fakt iż część książki czytam przez łzy...

Tytuł: Kato....
E-lodie - 2009-10-04 18:10:54
Jestem w szoku.... nie umniem nic napisac....

Tytuł: Takie książki są nam potrzebne.
siaka93 - 2009-08-26 14:43:53
Jestem wstrząśnięta. Pierwszy raz w życiu gdy czytałam książkę było mi nie dobrze . Napisana jest takim językiem że przeżywam wszystko z Halszką . Polecam każdemu tą książkę . Niech ludzie dowiedzą się o problemach, o których nawet nie śniliśmy. Niech wiedzą że coś takiego się dzieje, niech reagują ..